Steeds meer Vlamingen ondergaan alcoholtest tijdens BOB-campagnes

Op mijn vragen gaf de minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Joëlle Milquet (cdH) cijfers vrij van de alcoholcontroles tijdens de BOB-campagnes en dit gedurende de laatste 6 jaar. Er zijn een aantal opvallende vaststellingen te maken, vind ik. Vooreerst steeg het aantal controles op 6 jaar tijd met 73%: van 155.869 tijdens de winter van 2007/2008 naar 270.192 in de winter van 2012/2013.

Tweede opmerkelijke feit is dat het aantal controles in het Waals Gewest maar met 23%, terwijl het in het Vlaams Gewest om een verdubbeling van het aantal controles gaat: van 91.545 in 2007/2008 naar 181.901 in 2012/2013. Met andere woorden: het aandeel van alcoholcontroles in het Vlaams Gewest steeg van 58,7% naar 67,3%.

Even opmerkelijk is dat het aantal positieven in het Vlaams Gewest in dezelfde periode daalde van 5% naar 2,70%, terwijl het in het Waals Gewest slechts gaat om een daling van 4,3 naar 3,3 en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest van 9% (!) naar 5,60. Het lijkt er met andere woorden sterk op dat men efficiënter zou werken, mochten de alcoholcontroles tijdens de BOB-campagnes fors worden opgedreven in het Waals en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, en niet verder worden opgedreven in het Vlaams Gewest. 

Turkije komt nooit bij de EU

Op Powned, een Nederlandse weblog, kan men kennis nemen van de verklaringen van een hoog Turks gezagsdrager, die het heeft over de verwoede pogingen van bepaalde EU-fielen om Turkije toch maar op te nemen in de EU. Volgens Egeman Bagis, de Turkse minister van Europese Zaken denkt Turkije er gewoon niet aan om toe te treden tot de EU.

Vooroordelen spelen hierin een belangrijke rol – vooroordelen van de Europeanen tegenover Turkije natuurlijk, wat had u gedacht? – en de negatieve houding van steeds meer Europeanen. Turkije zou, volgens de minister, genoegen kunnen nemen met een rechtstreekse toegang tot de Europese markten, maar zou geen volwaardig lid willen worden.

Herinneren we er nog even aan, dat Turkije sinds 1999 kandidaat is om lid te worden van de EU, en dat de onderhandelingen intussen aanslepen sinds 2005. Er is de Turkse houding tegenover Griekenland en Cyprus, er is de groeiende islamisering van Turkije, en er zijn een pak andere kwesties.

Het Vlaams Belang is altijd een resoluut tegenstander geweest van de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Deze onderhandelingen waren een overbodige stap, want Turkije is gewoonweg geen Europees land. We stelden toen al voor – ongeveer 15 jaar geleden – om de positie van meest begunstigde partner aan Turkije te verlenen. Maar de verlichte geesten (zoals Verhofstadt bijvoorbeeld) lachten die idee weg.

Ondertussen loopt de Turkse bevolking steeds minder warm voor toetreding: in 2004 was nog 73% voorstander, in 2012 nog slechts 44%. En dan hebben we het nog niet eens over de Europeanen zelf. Ongeveer 75% is tegen de toetreding. Intussen zet de Europese elite de onderhandelingen gewoon verder, waaruit nog maar eens duidelijk blijkt hoe fel de elite zich afzet van haar kiezers. Of hoe weinig ze zich eigenlijk aantrekt van wat de kiezers willen. Er bestaat maar één remedie tegen, inderdaad, net wat u zegt! 

Sta op, verworpenen der aarde…!

Socialisten zijn ook niet meer wat ze (misschien) ooit geweest zijn, de partij van de kleine man. Want ze zijn met volle overtuiging in het links-liberaal programma gestapt. Neem nu de groepsaankopen stookolie. Uit Het Laatste Nieuws blijkt dat de sp.a van een bepaalde gemeente behoorlijk wat commissie opstrijkt voor de groepsaankopen die ze zelf bij hun leden en sympathisanten hebben aangekondigd.

Is daar iets verkeerd mee? Op zich niet natuurlijk, als je de voorwaarden en het feit dat je commissie opstrijkt, duidelijk gecommuniceerd hebt. Volgens de sp.a-verantwoordelijke was het “nooit de bedoeling de partijkas te spekken door de organisatie van groepsaankopen”.

De federatie van brandstoffenleveranciers ziet het enigszins anders: “We betreuren dat daar nooit over wordt gecommuniceerd aan de consument. Want hij draait op voor die commissie. De brandstofhandelaars houden er immers rekening mee in hun prijs. Dit ruikt naar consumentenbedrog”.

Sp.a-voorzitter Tobback had het onlangs over “ons fraudegeld” dat hij terug wilde. Socialisten en fraudegeld – het blijft een boeiend verhaal natuurlijk. Wie herinnert zich Frank Vandenbroucke nog en het Agustasmeergeld? 

Verdachte zware agressie vrijgelaten

Er zit een bepaalde logica in de beslissingen van de rechtbanken: er is nu eenmaal plaats te kort in de Belgische gevangenissen, enzovoort. Maar die logica is daarom niet altijd het juiste politieke of gerechtelijke signaal.

Enkele dagen geleden was een politiepatrouille met een drugshond op controle. De politiemensen deden onder andere paspoortcontrole en dat zinde een tweetal blijkbaar niet . Vooral in een horecazaak ging het er zeer hard aan toe. De vier politiemensen kregen het zeer hard te verduren en werden in elkaar getimmerd. Ze liepen kwetsuren op en zijn dagen werkonbekwaam.

De twee werden uiteindelijk ingerekend, maar werden ondertussen onder voorwaarden vrijgelaten. Los van dit concrete dossier – dat ik niet ken natuurlijk – moet mij toch van het hart dat er té gemakkelijk onder voorwaarden wordt vrijgelaten. Zolang Justitie dat niet doorheeft, blijft de perceptie bij de bevolking bestaan dat er in dit land een quasi-straffeloosheid bestaat voor zware misdrijven, terwijl de gewone boetes met véél aandrang uit de portefeuilles van de mensen worden geduwd.

Humor bij de rechtbanken…of is er meer aan de hand?

Een Kirgies ontvoerde onlangs zijn eigen vrouw en sloot haar op. Ontvoering voor het Openbaar Ministerie, die dan ook de gepaste straftoepassing eiste. Als burger doe je dat soort acties niet, vrouwen verdienen respect.

Zo niet de advocaat van de Kirgies. Hij voerde gewoon een gebruik uit Kirgizië uit, zijn land van herkomst. “Bij ‘Bride kidnapping’ wordt een vrouw door de man ontvoerd en tot seks gedwongen, waarna hij haar tot echtgenoot probeert te maken of het huwelijk probeert te redden. Want het huwelijk was op de klippen gelopen, onder meer door het gewelddadig karakter van de man. De advocaat vroeg Justitie letterlijk “open te staan voor het culturele gebruik van zijn thuisland”.

Plezant, humoristisch en vooral: niet zonder gevaar, dit rechtsrelativisme. Stel je even voor dat het gerecht daarop ingaat! Hoe moeten we dan nog diefstallen door buitenlandse daderbendes bestraffen? Net wat u zegt: culturele gebruiken uit het thuisland! Of zelfs eremoorden tegengaan? Opnieuw culturele gebruiken uit het thuisland!

Dit is een doodlopend straatje natuurlijk. Tenzij men ‘integratie’ en ‘multiculturele maatschappij’ zo begrijpt dat iedereen hier zijn culturele gebruiken kan behouden en dat de rechtsstaat die ook nog eens zou moeten honoreren…Dit is echt van de pot gerukt!  

Minder slachtofferdossiers, maar wel hogere tussenkomsten

In 2012 werden bij de Commissie voor Financiële Hulp aan Slachtoffers van gewelddaden 1.234 dossiers ingediend met aanvraag tot steun. Dat is minder dan het jaar voordien (1.373). Het uitgekeerde bedrag steeg desondanks van 8,8 tot 9,4 miljoen euro. Dat  blijkt uit het antwoord van minister van Justitie Annemie Turtelboom  op mijn schriftelijke vraag.

De Commissie keert een vergoeding uit als de daders niet gekend zijn of niet kapitaalkrachtig genoeg om het leed te vergoeden. In 2012 woonde de helft (49 procent) van de steunaanvragers in Vlaanderen, 34,7 procent in Wallonië, 14,6 procent in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en 1,7 procent in het buitenland. Een kwart was het slachtoffer van slagen, 14,9 procent van zedenfeiten, 12,4 procent van diefstal of overval, 11,4 procent van een arbeidsongeval, 4,9 procent van feiten tussen familieleden en 1,1 procent van verkeersproblemen. In de periode 2008-2012 was er de eerste jaren sprake van een toename van het aantal steunaanvragen (+212 tot 1.449 in 2010), om nadien weer af te nemen tot 1.234 in 2012. De uitgekeerde steun kende in die periode een meer grillig verloop en schommelde tussen 10,3 miljoen in 2008 en 8,8 miljoen euro in 2011.

In de eerste zes maanden van dit jaar liepen 612 aanvragen binnen en werd er 4,2 miljoen euro uitbetaald.

Drugscontrole in gevangenissen komt maar zéér traag op gang

Onderzoek toonde in het verleden al aan dat twee op drie Belgische gedetineerden ooit al een illegale drug heeft gebruikt. In de gevangenis zelf is dat een op drie gedetineerden. Daarom drongen collega Bert Schoofs en ikzelf al lang aan op meer gerichte en proactieve controle op het drugsgebruik in de Belgische gevangenissen.

Uit het antwoord op mijn schriftelijke vraag blijkt dat Justitie nog heel wat werk voor de boeg heeft. Eind 2012 werd een samenwerkingsakkoord gesloten tussen Justitie en Binnenlandse Zaken, aldus minister van Justitie, mevrouw Annemie Turtelboom (Open VLD), waardoor Justitie over eigen drugshonden beschikt. Cijfers over drugscontroles sinds maar beschikbaar vanaf begin 2013. De minister kon geen inlichtingen verstrekken over het aantal overtreders dat door de rechtbanken voor drugsbezit of drugshandel in de gevangenis werd vervolgd.

De eerste resultaten zijn in elk geval vrij bedroevend te noemen. In januari 2013 werden er 9 controles georganiseerd, 5 in februari, 3 in maart en nog 1 in april. Daarbij werden 1.000 mensen gecontroleerd – bezoekers en gedetineerden samen. 142 mensen werden aangewezen, en na controle werd in 17 gevallen drugsgebruik of drugsbezit bevestigd. De Minister beklemtoont in haar antwoord dat we nog maar in een opstartfase zitten en dat er nog maar weinig gegevens beschikbaar zijn. Voor het Vlaams Belang is een tandje bijsteken in deze zeker géén overbodige luxe.