Krimconflict wordt steeds internationaler – geopolitiek bepalend…

Het leek er in het begin op alsof het conflict in Oekraïne alleen ging tussen de twee erfvijanden Oekraïne en Rusland. Rusland heeft het altijd moeilijk gehad met een onafhankelijk Oekraïne, omdat het bijvoorbeeld claimde dat de Russische natie eigenlijk zijn oorsprong, zijn ontstaan heeft gekend in Kiev en de streek errond – nu dus grondgebied Oekraïne. Oekraïne dan weer beroept zich – terecht, meen ik – op het zelfbeschikkingsrecht om de soevereiniteit op het ganse grondgebied op  te eisen. Als randbemerking weze nog gesteld dat de massale russificatie een onderdeel van de problematiek uitmaakt, een problematiek die zowel tsaristische als communistische wortels heeft.

Maar in mijn essay “Amerika, het einde van het evidente rijk?” heb ik in het stukje over het kruitvat Krim over de andere spelers op dit strategisch zo belangrijke stukje grond. Want het is duidelijk dat grote geopolitieke en geostrategische belangen de Krim veel belangrijker maken dan de grootte van haar oppervlakte. De Amerikanen doen er natuurlijk alles aan om de voormalige vijand, de Sovjet-Unie, nu Rusland, zoveel mogelijk in een wurggreep te houden. Amerika is – niet toevallig – derde partij in dit conflict. Want als Amerika de Krim van Rusland afhandig kan maken, verliest Rusland een fundamentele toegangspoort tot de zuidelijke wateren.

In mijn essay had ik het over de vierde partij in dit conflict, de Krim-Tataren. En hoewel dit volk door Stalin op transport naar het oosten werd gezet, sloeg de heimwee bij heel wat Tataren toe en kwamen ganse gezinnen van dit Turkischsprekend volk terug naar hun eigen lapje grond. Intussen leefden tot juist voor het conflict uitbrak, ongeveer 300.000 Tataren terug in de Krim. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Ahmet Davutoglu heeft zich intussen achter de Krimtataren geschaard. Van deze Davutoglu zijn de Groot-Turkse gevoelens bekend, en op de Turkse radio- en televisievereniging TRT heeft hij zich uitgesproken voor “een bescherming van de rechten van alle Turken op de Krim”.  Turkije hecht, aldus de Turkse minister, “bijzonder veel belang aan de territoriale integriteit van Oekraïne”.  Davutoglu heeft een ontmoeting gehad met de president van nationale vereniging van Krimtataren, Mustafa Abdulcemil Kirimhoglu en heeft hem alle steun toegezegd.

Ook het Krimconflict internationaliseert zich, en dit – opnieuw – volgens geopolitieke lijnen. 

Op 4 jaar tijd 20% minder werkgelegenheid in textielsector

Eertijds een van de grotere en meer belangrijke industrietakken in België, en zeker in Vlaanderen, de textielsector, verloor op 4 jaar tijd opnieuw ongeveer 20% van de nog bestaande werkgelegenheid. In 2009 werkten nog 25.846 mensen voltijds in deze sector, in 2012 is dat aantal teruggelopen tot 20.047 VTE. Dat althans blijkt uit de cijfers die ik als antwoord kreeg op een schriftelijke vraag aan de Minister van Werk, mevrouw Monica De Coninck (sp.a).

Het aandeel van het Vlaams Gewest in de totale textielsector blijft – ondanks tegenvallende tewerkstellingscijfers – stijgen: zo was de tewerkstelling in de textielsector in het Vlaams Gewest in 2009 goed voor 77% van het totaal aantal tewerkgestelde werknemers in de textielsector op het Belgische grondgebied, in 2012 steeg dat cijfer tot 79%.

Nochtans werd ook het Vlaams Gewest niet gespaard van de collectieve ontslagen op het vlak van de textielsector: op 5 jaar tijd, tussen 2009 en 2013 (de eerste 10 maanden weliswaar), werden er 4.831 collectieve ontslagen in de textielsector genoteerd, waarvan er 59% in het Vlaams Gewest werden geregistreerd, 2.844 in totaal. In het Waals Gewest waren dat er 1.190 VTE, en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest 797. 

Ondanks verbod toch 31 polygame huwelijken geregistreerd

Het wetboek van internationaal privaatrecht (16 juli 2004) verbiedt in artikel 28 de registratie van feiten die onverenigbaar zijn met de Belgische openbare orde, en polygame huwelijken vallen daaronder. Ondanks dit formeel verbod gaf de minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Joëlle Milquet (cdH), in een antwoord op mijn vraag onlangs toe dat in België op 6 jaar tijd 31 polygame huwelijken werden geregistreerd.

Opmerkelijk is dat van die 31 polygame huwelijken er niet minder dan 11 geregistreerd werden in het Brussels Hoofdstedelijk gewest (35,5%), tegenover 14 in het Vlaams Gewest (45%) en 6 in het Waals Gewest (bijna 20%).

De Minister kon niet antwoorden welke gemeenten door haar diensten aangeschreven werden om aan te tonen dat één huwelijk intussen ontbonden was, of hoeveel burgers zich intussen in regel hadden gesteld.  De cijfers van 31 polygame huwelijken lijken trouwens aan de zeer lage kant, want in 2009 gaf de bevoegde schepen Monica De Coninck (sp.a) op een vraag van gemeenteraadslid Wim Van Osselaer (Vlaams Belang) nog toe dat tot dit tijdstip in Antwerpen alleen al 45 polygame huwelijken waren geregistreerd.

De Minister gaf wel aan dat op 16 januari 2013 een omzendbrief naar de gemeentebesturen was gestuurd met betrekking tot de registratie van polygame huwelijken, waarin ze duidelijk stelde dat het de Belgische overheden verboden is over te gaan tot registratie. “Vanaf die datum werd elke registratie van een polygaam huwelijk door de gemeenten in het Rijksregister onmogelijk gemaakt”, aldus nog de Minister. In 2013 werden echter nog 2 polygame huwelijken geregistreerd, zo blijkt ui haar eigen cijfers. 

Nog steeds 32 auto’s per dag gestolen en 6 vrachtwagens

Ondanks het feit dat het aantal geregistreerde voertuigdiefstallen in België lichtjes teruggelopen is – in 2010 ging het om 17.126 gevallen, in 2012 om 16.251 geregistreerde voertuigdiefstallen – blijft het aantal toch enorm hoog, zo blijkt uit de cijfers van de minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Joëlle Milquet (cdH) op mijn schriftelijke vraag.

 In 2012 werden in België nog steeds 32 personenwagens per dag gestolen (11.775 op jaarbasis, tegenover 34 per dag in 2010 of 12.541). 5,5 moto’s werden van de rechtmatige eigenaars afhandig gemaakt, en 6 vrachtwagens verdwenen of werden gestolen.

De lijst van de top-5 van de gestolen personenwagens wordt nog steeds aangevoerd door Volkswagen (12% van alle gestolen voertuigen in 2012 tegenover 11,69% in 2010), Mercedes, Ford (dat stevig terugvalt van 9,36% in 2010 naar 6,72% in 2012), BMW en Renault.

Verontrustend is het feit dat steeds minder gestolen voertuigen nog worden teruggevonden: in 2010 werden 9.503 voertuigen teruggevonden, een aandeel van bijna 56%, terwijl het aandeel niet teruggevonden voertuigen tussen 2010 en 2012 steeg van 44,5% naar 48%. Tweede verontrustende maar duidelijke tendens is het aantal gestolen voertuigen dat in het buitenland wordt teruggevonden: in 2010 waren dat er 516, in 2012 waren dat er al 782, waarmee het aandeel in het buitenland teruggevonden voertuigen steeg van 6,24% naar 9,13% in het totaal aantal teruggevonden voertuigen.

Als we tot slot naar het gewest kijken waar de gestolen voertuigen worden teruggevonden, dan valt het bijzonder hoge aandeel op van teruggevonden voertuigen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest: 22% in 2010, 21% in 2012). In het Waals Gewest worden ongeveer 46% van alle teruggevonden gestolen voertuigen ontdekt, en in het Vlaams Gewest ongeveer 33%.  

Waar moeit het Europees Gerechtshof voor mensenrechten zich allemaal mee?

Niet alleen hier bij ons, maar ook in andere Europese staten stelt men steeds vaker vast dat Europese instellingen zich met van alles en nog wat bemoeien en dat er van zo geroemde soevereiniteit – toch hét fundament van de rechtsstaat en van de Europese democratie – nog maar weinig overblijft. Het Europees gerechtshof voor mensenrechten in Straatsburg is zo één van die wereldvreemde instellingen, die soms met een bizarre nijd inhakken op de nationale soevereiniteit en op het oordeel van onafhankelijke rechters in deze of gene Europese staat.

Het Europese gerechtshof heeft onlangs bijvoorbeeld kritiek geleverd op de Britse justitie, omdat die daders van moorden, die tot levenslange gevangenisstraf waren veroordeeld, ten vroegste pas na 40 jaar detentie wilde vrijlaten. Onmenselijk, oordeelde het Europese gerechtshof, dat eiste dat het Britse gerecht de mogelijkheid zou voorzien na 25 jaar, onafhankelijk van de zwaarte van de straf. In Groot-Brittannië ontstond hierover vrij veel commotie, onder andere omdat juist nu het proces is gestart tegen de islamitische moordenaars van soldaat Lee Rigby. Het Britse Court of Appeal heeft de eis van het Europese gerechtshof verworpen, en heeft de levenslange gevangenisstraf wel degelijk “in overeenstemming” verklaard met de Europese mensenrechten.

In België plooien àlle traditionele politieke partijen steeds zéér nederig het hoofd als de Europese Unie of een van haar instellingen in beeld komen. Alle partijen, ook àlle Vlaamse partijen. Slechts één durft het aan tegen deze misplaatste Europese druk in te gaan, u weet intussen al dewelke! 

4 bommeldingen per week in België

Het aantal door de politiediensten geregistreerde bommeldingen blijft ook in 2013 hoog, zo blijkt uit cijfers die ik van de minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Joëlle Milquet (cdH), mocht ontvangen. In 2009 registreerde men bijvoorbeeld 133 bommeldingen per jaar, gemiddeld 2,5 per week, terwijl dat aantal in 2011 opgelopen was tot 240 – of bijna 5 per week. In 2012 waren er 217 en ook in 2013 bleef het aantal vrij hoog: 103 voor het eerste semester. Het aandeel van de bommeldingen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest stijgt langzaam ten opzichte van het aantal in de andere gewesten: in 2009 werden 24% van alle bommeldingen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest geregistreerd, in 2012 was dat aandeel gestegen tot 26%. Het aandeel van de bommeldingen in het Vlaams Gewest ten opzichte van het totaal bedraagt onveranderd 44%.

Ook wat het aantal bedreigingen betreft, noteerde de minister een duidelijke stijging. In 2009 waren er 49 gevallen, in 2010 reeds 75 bedreigingen, en het aantal liep verder op tot 104 in 2012, en 58 voor het eerste semester in 2013 – 116 op jaarbasis.

Wat de plaatsbestemming betreft, merk ik een forse toename op van bommeldingen die gericht zijn op privéwoningen (van 5 in 2009 tot 42 in 2012) en van de openbare weg (van 19 naar 31). Ook bij politiebureaus (van 4 gevallen naar 10 in 2012), bij ziekenhuizen (van 2 naar 11) en bij bestuurlijke gebouwen (van 2 naar 18) is er sprake van een duidelijke stijging in de loop van de jaren. 

Minder laattijdige of niet ingediende aangiften belasting

Uit cijfers die ik van de minister van Financiën, de heer Koen Geens (CD&V), in antwoord op een schriftelijke vraag ontving, bleek dat de som van de niet ingediende belastingaangiftes en de laattijdige belastingaangiftes bij particulieren tussen einde 2010 (aanslagjaar 2009) en einde 2013 (aanslagjaar 2012) met ongeveer 8% is gedaald.

Er zijn nochtans opmerkelijke verschillen. Zo daalde het aantal niet-ingediende belastingaangiften over de betrokken periode met ongeveer 30%, van 325.080 niet ingediende aangiftes in 2010 tot 229.859 in 2012. Opmerkelijk is dat de toestand in het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zorgen blijft baren. Waren in het Vlaams Gewest in 2009 bijvoorbeeld 33 mensen op 1.000 belastingplichtigen in de fout, dan bleek dat in het Waals Gewest 62 op 1.000 te zijn, en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zelfs 108. Die cijfers daalden, maar nog steeds blijven het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en het Waals Gewest koplopers met 74 respectievelijk 45 zondaars op 1.000 belastingplichtigen. In het Vlaams Gewest is dat aantal geslonken tot 26,5.

Het aantal laattijdig ingediende aangifte steeg tussen 2010 en 2013 dan wel weer fors: een stijging van 30% (van 176.723 in 2010 naar 230.454). Het aandeel van Vlaanderen hierin bedraagt in 2013 54%, het Waals Gewest komt op 33% van het totaal laattijdig ingediende aangiftes en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest tekent voor 12,5%.

Het aantal opgelegde boetes voor niet ingediende aangiftes in de personenbelasting verzesvoudigde op 4 jaar tijd: in 2009 werden er  1.224 boetes in België opgelegd, in 2012 niet minder dan 7.792 boete0s. Vlaanderen was in 2010 goed voor 50% van de boetes, en 37% van de overtredingen.  In 2013 tekende het Vlaams Gewest voor 40% van de niet ingediende aangiftes en betaalde het 45% van de opgelegde boetes. Het Waals Gewest is bezig aan een inhaalbeweging, maar het gaat langzaam.