Nultolerantie helpt dan toch…hoe kan dat nu?

Opgedragen aan alle opiniemakers, die het publiek jarenlang hebben voorgehouden dat alleen preventie helpt, en financiële input om de “achterliggende economische en racistische achteruitstelling” van allerlei Brusselse probleembuurten op te lossen:



“Tussen 6 februari – het begin van de nultolerantie – en 1 maart 2010 daalde in de politiezone Anderlecht het aantal gevallen van handdiefstallen met liefst 66%: van gemiddeld zes per week naar twee” (Het Laatste Nieuws, 13.03.2010). Het aantal inbraken in auto’s is gedaald met 43%.


Mevrouw de minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Turtelboom, mag zich dan al fier op de borst slaan en verklaren dat de inzet van meer politie werkt, dan nog blijft het een feit dat zowat alle politieke partijen in dit land het Vlaams Blok/Belang weghoonden toen het haar voorstelling voor meer veiligheid aan het brede publiek voorstelde. Onder die voorstellen onder ander het voorstel om met nultolerantie opnieuw de controle over bedreigde ‘nogo’-zones te krijgen. Het project ‘nultolerantie’ lijkt nu nog te werken ook…Misschien moeten ze het ook eens met wat andere Vlaams Belang-voorstellen proberen? Bijvoorbeeld de stopzetting van de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië: wedden dat de werkloosheid in Wallonië misschien wel daalt?

Toename asielzoekers blijft duren

De journaliste in Het Nieuwsblad (05.03.2010) laat er geen onduidelijkheid over bestaan: “Het asielbeleid faalt. Dat zegt de oppositie, dat zegt de sector, dat zeggen de cijfers”. Voor wie er mocht aan twijfelen: het aantal asielzoekers stijgt spectaculair: “1.726 mensen hebben in de maand februari 2010 asiel aangevraagd in België. Dat zijn er 540 meer dan in januari en bijna 1.000 meer dan in februari 2009. Hotels en financiële steun zouden nieuwe kandidaten aantrekken”.

Ondertussen werd door verschillende partijen de praktijk aangeklaagd waarbij asielzoekers opnieuw – en tegen duidelijke voorspellingen van zowel internationale studies als het Vlaams Belang – opnieuw financiële steun wordt aangeboden. 500 euro per dag a.u.b.! Per kop. Onbegrijpelijk en een totaal verkeerd signaal.


Verschillende commentatoren zijn niet mals met hun kritiek, zoals ook in Het Nieuwsblad: “Vreemd? Wraakroepend? Het wordt nog beter. De Foyer, een instelling die zich bezighoudt met de opvang en begeleiding van nieuwkomers, heeft op haar website intussen het standaardformuliertje staan, waarmee asielzoekers die 500 euro dwangsom kunnen claimen. Ze moeten enkel nog naam en datum invullen en het hele zaakje bij de rechtbank bezorgen. De Foyer werkt grotendeels met overheidsgeld”. Met uw en mijn geld dus.


De overheid die haar burgers, die een heel leven lang heeft doen betalen om de overheid te doen draaien, betaalt die burgers ongeveer de laagste pensioenen van de EU uit. Diezelfde overheid subsidieert een instelling als de Foyer, die asielzoekers de instrumenten aanreikt om op een vlugge manier 500 euro per dag te ontvangen. Ik weet niet hoe men het allemaal probeert uit te leggen, en in naam van welke menselijkheid ook, logische verklaringen probeert te verzinnen voor dit soort praktijken, maar dit kan er bij mij niet in. Ik zal wel weer te simpel zijn, zeker?

Steeds minder startende ondernemingen

De financiële en economische crisis heeft ervoor gezorgd dat steeds minder mensen het risico van een eigen onderneming aandurven. Op een schriftelijke vraag antwoordde minister van KMO’s en Zelfstandigen, Sabine Laruelle (MR) dat ten opzichte van 2007 (een topjaar met 70.381 nieuwe ondernemingen) het aantal nieuwe ondernemingen in 2008 met 2,6% verminderde en in 2009 zelfs met 5,6%: in totaal noteerde de Kruispuntbank Ondernemingen vorig jaar 64.659 nieuwe ondernemingen.
In het Vlaams Gewest werden in 2009 nog 37.945 ondernemingen opgestart – een aandeel van 58% - terwijl dat in het Waalse Gewest 18.290 (28,2%) bedroeg en in Brussel 8.424 (13%). Ten opzichte van 2007 steeg het aandeel van de Vlaamse starters in het geheel van de startende ondernemingen licht.
Het aantal faillissementen van ondernemingen in een periode van 2005 tot en met 2009 steeg, aldus het antwoord dat ze eveneens aan mij bezorgde, met 11%, waarbij vooral het aandeel van de Brusselse faillissementen opvalt: in 2009 gingen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest 1.788 ondernemingen failliet, op een totaal van 9.420 ondernemingen 19%. Het aandeel van Vlaamse bedrijven in het totaal aantal faillissementen bedroeg 52,8%, het Waalse aandeel 28%.

Waarom het verankeringsdebat zo belangrijk is?

Ons wordt soms wel verweten dat we star denken, dat we de realiteit van sommige zaken niet willen zien en dat we bekrompen Vlaams zijn. Dat we alles onder de kerktoren willen houden en dat we geen open venster op de wereld willen.




Waar ik mij vooral aan erger, is de naïviteit van sommige politieke tegenstanders. Vooral dan in het verankeringsdebat bijvoorbeeld, of in het debat over de volledige vrijheid van personen, goederen en kapitalen, waar ik het moeilijk mee heb. Precies of de wereld bestaat alleen uit ‘mensen van goede wil’ die alleen en met z’n allen een plaatsje onder de zon zoeken, voor zichzelf en voor hun kinderen. “Wie kan daar nu iets tegen hebben?” – u kent het soort redeneringen ongetwijfeld.



Neem nu China. Deze Aziatische supermacht maakt van de economische en financiële problemen van (Zuid-) Europa gebruik om zich een weg te kopen. Geopolitieke en economische belangen spelen voor de Chinezen een veel grotere rol dan “de mensen”, “als wij het maar goed hebben”, enzovoort. China biedt staten als Griekenland, Servië, Kroatië, Moldavië gunstige dollarkredieten aan: looptijden tot 15 jaar tegen een interest van 3%. En ter compensatie vraagt China alleen een bepaald aandeel in het kapitaal van strategische firma’s in de energie- en grondstoffensector, in de havens en in banken.



Een eerste groot krediet van 55 miljard euro, dat Papandreoe via Goldman Sachs via China wilde financieren, ging uiteindelijk niet door omwille van de zekerheden die Griekenland niet wilde – of niet kon – bieden: de Chinezen wilden namelijk een belangrijk aandeel in de Nationale Bank van Griekenland. Maar ondertussen wordt er wel verder onderhandeld over een minder groot krediet van 5 tot 15 miljard euro. De containerhaven van Pireaus is ondertussen eigendom van de Chinese staatsrederij Cosco, die de haven wil uitbouwen tot een uitvalsbasis in het zuiden van Oost-Europa.



Met Servië ondertekende China in 2008 al een strategische partnerschapsovereenkomst. De staatsbank Eximbank leende 170 miljoen euro voor de bouw van een nieuwe brug over de Donau in de buurt van Belgrado en 890 miljoen euro voor de sanering van energiefabrieken.



Kroatië, dat een schuld meezeult van 42 miljard euro, sloot een overeenkomst met China (2009) voor de nieuwbouw van de luchthaven van Zagreb en de haven van Ploce in Dalmatië. Met het verarmde Moldavië werd met het bouwconcern Covec een krediet van 1 miljard euro overeengekomen, en daarvoor zullen de Chinezen zich bezighouden met de bouw van straten, energiefabrieken, waterwerken, enzovoort. Terloops even opmerken dat de Albanese president Berisha onlangs, tijdens een werkbezoek in Tirana, de Chinezen industriegrond aanbood voor de ronde prijs van 1 euro.

hulp aan Griekenland en Vlaamse transfers

Soms is het wel eens goed bepaalde cijfers in een ander kader te plaatsen om een duidelijk beeld te krijgen van de omvang ervan. Neem nu de bedragen over de jaarlijkse transfers van Vlaanderen naar Franstalig België, door de Warandewerkgroep ooit geschat op ongeveer 12 miljard euro, rechtstreekse en onrechtstreekse transfers. Een enorm bedrag, een bedrag zo groot dat men zich er eigenlijk zelfs geen beeld van kan vormen.




Tot men natuurlijk vergelijkbare cijfers ziet opduiken, maar dan in een gans ander verband. Zo meldde Knack (03.03.2010) onlangs dat “om een eurobreuk te voorkomen, Duitsland en Frankrijk besloten hebben om voor 30 miljard euro, ruim 1.210 miljard in onze oude frank, Griekse staatsobligaties aan te kopen”. Wat totaal in tegenspraak is met de eerdere beweringen van de Luxemburgse premier Juncker, die liet optekenen: “De belastingbetaler in Duitsland, België of Luxemburg zal niet opdraaien voor de Griekse fiscale blunders”.



Het gaat ons nu even niet om de al dan niet terechte hulp aan Griekenland, maar wel om het bedrag: 30 miljard euro. Dit enorme bedrag, een eenmalige hulp van de grote Europese landen, Duitsland en Frankrijk, dit enorme bedrag dus wordt op amper drie jaar tijd opgehoest door de brave Vlaamse belastingbetaler en richting Franstalig België gestuurd. Elk jaar dus sturen wij, Vlamingen, één derde van de totale steun, die grote landen als Frankrijk en Duitsland aan Griekenland aanbieden, richting Wallonië. Alleen, met een bevolking die tienmaal kleiner is dan die van Frankrijk en Duitsland. Frankrijk en Duitsland krijgen hiervoor staatsobligaties, die misschien op termijn voor de twee staten nog iets opbrengen ook. Vlaanderen krijgt niets terug. Al decennialang. Hoelang moet deze waanzin nog verder duren?

Hoe zou het nog met B-H-V zijn?

Voor die Vlamingen die nog in sprookjes geloven en menen dat B-H-V nog voor de paasvakantie zal worden gesplitst – de vele CD&V-Vlamingen bijvoorbeeld – was er onlangs in De Morgen een vrij ontnuchterend bericht te lezen: Uitstel voor Brussel-Halle-Vilvoorde tot na de paasvakantie (D.M., 26.02.2010).


Jean-Luc Dehaene die in alle luwte blijkbaar aan het voort wroeten is, zou dus niet landen voor de paasvakantie, maar “de overtuiging groeit dat niet lang na de paasvakantie wel degelijk een compromis op tafel kan liggen”.


Het grote woord is er opnieuw uit: ‘compromis’. Elk Vlaming die al enige jaren op deze aardkloot rondloopt, hoort dan alle klokken luiden, inderdaad. “In ruil zal dan minstens het inschrijvingsrecht voor Franstaligen, waardoor ze vanuit de rand kunnen blijven stemmen op Brusselse kandidaten, moeten ingevoerd worden. Hoever dat inschrijvingsrecht reikt, is voorwerp van debat”.


Het debat moet voor juni afgerond zijn, omdat op dat moment het Belgisch voorzitterschap van de Europese Unie begint – wat voor mij al een reden zou zijn om het debat zéker niet voor die periode af te ronden. Maar dan de toegevingen! Dit is toch weer bijzonder kort door de bocht. We staan dus voor een nieuwe ronde faciliteiten-stommiteiten. Herinnert u zich deze periode nog? De Volksunie gaf 'met de dood in het hart' toe, er zouden faciliteiten voor Franstaligen in 6 gemeenten komen in ruil voor de ‘vele bevoegdheden die Vlaanderen zou gaan krijgen’. Maar: de faciliteiten zouden uitdovend en beperkt zijn.


We hebben het gevoeld, het ‘uitdovend en beperkt’ karakter van de faciliteiten…Onze vrienden in de faciliteitengemeenten kunnen ervan meespreken. De faciliteiten zijn er nog altijd aan het 'uitdoven'. Op één generatie tijd zijn de 6 gemeenten bijna volledig onder de Franstalige voet gelopen. En voor wie de streek niet kent: ga de 6 bezoeken! Ga kijken en ervaar wat het inschrijvingsrecht met een Vlaamse regio doet.
Dit wordt dus opnieuw het zoveelste pure boerenbedrog. We zeggen nu al: dank u, Jean-Luc!

Massaal asiel uit land zonder oorlog

Asiel is bedoeld voor mensen die omwille van extreme omstandigheden (oorlog, burgeroorlog, extreme repressie, enzovoort) zonder gevaar voor eigen leven en/of dat van hun nabestaanden niet meer in eigen land kunnen leven, in een ander land op te nemen. Tijdelijk, tot de toestand in eigen land weer is opgeklaard. Enfin, dat was toch de bedoeling van het asielrecht, zoals het eeuwenlang in Europa heeft bestaan.



Het Vlaams Belang waarschuwt al langer dan vandaag voor het uithollen van dit recht door allerlei economische gelukzoekers. Daarnaast heeft het veel te lakse regularisatiebeleid van de verschillende Belgische regeringen een nefast aanzuigeffect. Asiel is al heel lang niet meer bedoeld voor mensen in moeilijkheden, het wordt door tienduizenden, honderdduizenden gewoon gebruikt om Europa binnen te komen.



Een mooi staaltje hiervan konden we de afgelopen week in Brussel meemaken. Een 700-tal Albanezen uit Servië en Macedonië verlaat de dorpen in de hoop in België een beter bestaan op te bouwen, aldus een verslag in De Standaard (24.02.2010). Waarom België? “Het gaat de ronde dat je in België zonder meer een huis en een uitkering van 700 tot 800 euro krijgt”, waardoor mannen massaal hun huis en veestapels verkopen en het ganse gezin de bus naar België neemt. Plaatselijke reisbureaus spelen hier handig op in… En zo helemaal fout zit men trouwens niet.



De Standaard schrijft het letterlijk: “Ze zijn niet naar hier gekomen omdat ze vervolging vrezen in hun thuisland of omdat er een oorlog woedt”. Maar stel, stel dat hun asielaanvraag wordt afgewezen, dan gaan ze toch gewoon in de illegaliteit zoals zovelen voor hen. Als ze lang genoeg wachten, worden na een aantal jaren, en na allerlei vormen van emotionele chantage op de politieke wereld, gewoon weer overgegaan tot de zoveelste regularisatie.



Dit land is zo lek als een zeef. Letterlijk en figuurlijk. Symptomatisch hiervoor is de volgende vaststelling van De Standaard: “Waar de asielzoekers uiteindelijk terechtkomen, weet niemand”. Onrustwekkend is ook de volgende opmerking in de krant: “Het kabinet van staatssecretaris Melchior Wathelet (CdH), bevoegd voor migratie, voert momenteel een onderzoek naar de beweegredenen van de etnische Albanezen”. Meer dan een onderzoek zal het dus weer niet worden.