Sterke stijging partnergeweld

Uit cijfers die de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (cdH), op mijn vraag bekendmaakte, blijkt dat het aantal geregistreerde daden van partnergeweld op 4 jaar tijd met ruim 16% zijn gestegen. Zo telde men in 2007 al 36.732 gevallen van partnergeweld, een aantal dat in 2010 steeg tot 42.826 daden. Of anders: in 2007 telde men dagelijks 100 daden van partnergeweld, in 2010 al 117 gevallen – dagelijks!

In 2010 registreerde men in het Vlaams Gewest 50% van de daden van partnergeweld, in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest ongeveer 8% en in het Waals Gewest bijna 41%. De stijging is de jongste jaren trouwens sterker in het Waals Gewest, dat in 2007 tekende voor 39,7% van de geregistreerde daden van partnergeweld. Een echte verklaring had de minister niet.

Ik wou van de minister weten of het klopt dat in Antwerpen bijvoorbeeld steeds meer Afrikaanse slachtoffers van partnergeweld bij de vluchthuizen aankloppen, en dat de vluchthuizen vol zitten met vrouwen die geen Nederlands spreken. De vraag naar de etnische afkomst van de slachtoffers en de daders kon de minister niet beantwoorden. Maar hoe kan men nu het beleid op de werkelijkheid afstemmen, als men niet eens voldoende gegevens bijhoudt of verzamelt over die werkelijkheid? Dit is weer typisch België: eerst moeten er zware incidenten gebeuren, vooraleer men tot actie zal overgaan. En dan zal het opnieuw te laat zijn… 

Vlaams Belang dringt aan op méér drugcontrole op luchthavens

Uit cijfers die ik van de Minister van Binnenlandse Zaken, mevrouw Joëlle Milquet (cdH) heb ontvangen, blijkt  een dramatische vermindering van het aantal drugcontroles in en rond de luchthavens in België.

Nadat al eerder gebleken was dat ook in en rond de zeehavens steeds minder mensen werden ingezet voor controle op drugs en andere criminele goederen, moest minister Milquet in antwoord op een schriftelijke vraag toegeven dat dit ook op de luchthavens het geval is. In 2009 bijvoorbeeld grepen op Zaventem luchthaven nog 1.407 controles plaats, in 2010 nog amper 695 en in 2011 zakte dat aantal nog verder: 563. De controles op andere luchthavens zijn verwaarloosbaar.

Nochtans worden er drugs gevonden, en zelfs in grote mate. Sinds 2007 werden 642 mensen gearresteerd. Er werd 2,5 ton cocäine aangetroffen, 141 kg heroïne, 160 kg cannabis, enzovoort.  In navolging van Australië en andere Angelsaksische landen heb ik namens het Vlaams Brelang aangedrongen  op scherpere controle en de inzet van meer mensen. België gaat al decennia door voor draaischijf van de drughandel, hier kunnen dus resultaten in de strijd tegen de illegale drughandel geboekt.  Als de politieke wil aanwezig is, tenminste. 

België onderaan inzake levensstandaard!

In Het Laatste Nieuws (10.05.2012) staat een bericht dat bij de regering Di Rupo, die zegt een “nieuw akkoord tussen alle Belgen” te willen maken, zodat iedereen er beter van wordt, enkele alarmbellen moet doen rinkelen: “België staat op plaats negen van elf Europese landen bij een meting van de levensstandaard in 2010. Dat blijkt uit een studie van het Institut pour un développement durable (IDD), het instituut voor duurzame ontwikkeling.

Indien rekening wordt gehouden met de globale uitgaven, staat België op plaats negen. Wordt echter enkel gekeken naar de directe consumptie van de gezinnen, dan scoort ons land gemiddeld. België wordt in de studie vergeleken met Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, Spanje, Finland, Frankrijk, Italië, Noorwegen, Nederland en Groot-Brittannië.

Volgens de studie wordt het niveau in ons land wel gecompenseerd door de hoge spaarquote, lage schuldgraad van de gezinnen en hun financiële activa.

Energie

De studie bevestigt voorts de hoge prijs voor energie in België: voor elektriciteit betalen enkel de Duitsers en de Denen meer. Bovendien zijn in België tussen 2010 en 2011 de prijzen meer gestegen dan in de andere landen, voor gas bijna met 20 procent.

Energie is voor de Belgen goed voor een vijfde van de uitgaven voor huisvesting van de gezinnen. Enkel in Denemarken is dat nog meer.

Zware Vlaamse nederlaag inzake hervorming Brussels gerechtelijk arrondissement

Een aantal zwaargewichten uit de Vlaamse juridische wereld klagen in een Vrije Tribune in De Standaard (09.05.2012) de zware toegevingen aan die de Vlaamse zogenaamde meerderheidspartijen hebben gedaan inzake het Brussels gerechtelijk arrondissement: “Het is niet te begrijpen hoe de Vlaamse regeringspartijen achter het wetsvoorstel rond de splitsing van het Brussels gerechtelijk arrondissement blijven staan. Zou het dan toch waar zijn dat de achterstelling van de Vlaamse rechtzoekende in Brussel een prijs is die moet betaald worden voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde?”

De heren ‘juridische zwaargewichten’ komen stilaan tot dezelfde conclusie als onze Bart Laeremans enkele maanden geleden, en ze zeggen het ook met zoveel woorden: de wet zal ertoe leiden dat elk jaar een derde van de nieuwe Nederlandstalige zaken niet meer behandeld kan worden. Immers: “In Brussel blijven er van de 41 Nederlandstalige magistraten in de rechtbank van eerste aanleg nog 28 over, en in de arbeidsrechtbanken nog 5 van de 9. Concreet zullen er nog slechts 3 Nederlandstalige onderzoekrechters overblijven van de 5, gaat men van 4 naar 2 jeugdrechters, en zal er nog maar 1 strafrechter ingezet kunnen worden voor de berechting van misdrijven zoals terrorisme, drug- en gewelddelicten en financiële fraude”.

Het is duidelijk een zeer slechte regeling, waar niet alleen de Vlaamse Brusselaars de dupe van zullen worden. Immers veel bedrijven, talloze overheidsinstellingen, enzovoort zijn ook allemaal in Brussel gevestigd.  Rechtsgelijkheid en rechtszekerheid in België? De ene is toch altijd iets zekerder en iets gelijker dan de andere, blijkbaar… 

Veel geweld in ziekenhuizen – stijging in 2011

Ik vroeg de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (cdH) naar een evolutie van het geweld – slagen en verwondingen, bedreigingen en andere mondelinge agressie – in de ziekenhuizen.  Uit haar antwoord valt in elk geval af te leiden dat de problematiek ernstig blijft.

In 2007 werden er 559 feiten geregistreerd, een aantal dat in 2009 steeg naar 633 (een stijging met 13%). In 2010 stabiliseerde het geweld in ziekenhuizen zich op 571 geregistreerde feiten, maar in 2011 wordt de kaap van 600 feiten waarschijnlijk opnieuw genomen. Vooral het aantal feiten met opzettelijke slagen en verwondingen buiten de familie stijgt: van 287 feiten in 2007 naar 306 feiten in 2010 en (wellicht) 326 feiten in 2011.  In totaal zijn 85 ziekenhuizen of ziekenhuisgroepen vergund voor het organiseren van een eigen interne bewakingsdienst.  De minister kon geen cijfers bezorgen betreffende de regionale opdeling van het geweld. 

Weinig of geen vertrouwen in federale regering

Uit het onderzoek van het reclamebureau Brandhome bleek onlangs dat slechts 19% van de burgers vertrouwen heeft in de federale regering. Veel kun je dat niet noemen, zeker niet als je dat plaatst tegenover het vertrouwen dat ze heeft in de regionale en lokale overheden (39%, resp. 42%).

Het Vlaams Belang stelt in zijn Actueel terecht: “Dat de federale (Belgische) regering geen vertrouwen geniet bij zijn inwoners zou wel eens het gevolg kunnen zijn van het feit dat die slechts een minderheid van de Vlamingen vertegenwoordigt. De Vlaming ziet zijn stem niet gereflecteerd in beleidsdaden. Het heersende wantrouwen is er enkel het logisch gevolg van. Terwijl Vlaanderen massaal Vlaams en rechts koos, kreeg ze een linkse belastingregering met een laks immigratiebeleid en een economische politiek die werken en ondernemen bestraft.

De eis om Vlaamse onafhankelijkheid is in die zin meer dan een middeleeuwse symbolenstrijd. Ze is bovenal ingegeven door de rechtmatige eis naar meer democratie en beter bestuur, waar de Vlaming zijn stem wél hoort weerklinken. Dit onderzoek toont alvast aan dat de Vlaming dat goed begrepen heeft”.

Verdrievoudiging afgetapte telefoons

Het aantal afgeluisterde telefoongesprekken door de federale politie zit de jongste jaren sterk in de lift, ondanks het feit dat het gaat om uitzonderlijke wetgeving. Alleen beperkt omschreven uitzonderingen laten de onderzoeksrechter, de procureur des Konings of een bevoegde buitenlandse overheid toe om  een dergelijke maatregel te bevelen.

Op mijn vraag over de evolutie van het aantal afgeluisterde gesprekken door de federale politie, verstrekte minister van Justitie, mevrouw Annemie Turtelboom (Open VLD) cijfergegevens betreffende binnenlandse gesprekken. Gesprekken naar het buitenland worden vreemd genoeg niet geregistreerd.

Het aantal afgeluisterde binnenlandse gesprekken steeg van 2.569 in 2005 naar 6.031 in 2010, een verhoging van 230%.