Het belang van het Nederlands

Van verschillende kanten worden steeds weer aangedrongen op het belang van een goede kennis van het Nederlands. Niet alleen voor allochtonen, die hier op een wettelijke manier verblijven en zich wensen te integreren, is een goede kennis van onze taal een ‘conditio sine qua non’, maar ook voor studenten en andere hoogopgeleiden trouwens. Nochtans gaat de Vlaamse – én de Nederlandse trouwens – voorkomendheid zover dat we gaandeweg steeds meer cursussen in het Engels aanbieden.

Een slechte zaak, vindt Ger Groot (hoogleraar filosofie en literatuur in Nijmegen) in Trouw. Hij heeft zijn studies in Frankrijk gedaan, en werd er ondergedompeld in een Frans taal- en cultuurbad. “Al wat mijn verblijf in Frankrijk zo indringend maakte, zal zo’n student (nu in Nederland) zijn onthouden (…) Nederlands hoefde hij niet te leren, moest het zelfs maar liever niet doen, want waarom zou hij?”

De conclusie van deze filosoof-hoogleraar is interessant en pleit voor een fier beleven van het Nederlands, door iedereen en op alle niveaus: “Dat komt niet alleen de nationale maar ook haar buitenlandse studenten uiteindelijk ten goede. Alleen dan heeft hun verblijf in den vreemde hen werkelijk iets bijgebracht dat hun leven raakt en waartegenover ze de goodwill kunnen voelen. En zullen zij wellicht ooit nog eens hun voordeel doen met kennis van onze mentaliteit, van de wonderlijke structuur van onze samenleving of van het geheim dat schuilt achter de verjaardagskalender op ieder Nederlands toilet”.

Een goede kennis van de Nederlandse taal? Niets dan voordelen. 

Vlaanderen scoorde toch goed op vlak van opleiding?

Een bericht waar onze leraars/leraressen met enige bezorgdheid hebben gelezen, maar ook ouders en leerlingen zelf moeten hierover ongerust worden:  “Helft van de leerlingen kan geen kaart lezen”, aldus De Standaard (24.04.2012).

“Bij tabellen en grafieken ligt de scoren nog lager dan bij de atlas. Daar scoort iets minder dan de helft het niveau dat ze moeten halen op het einde van de eerste graad. Bovendien gaat de beheersing lichtjes achteruit ten opzichte van eenzelfde onderzoek 7 jaar geleden. Toen haalde de helft nog de doelstellingen voor het lezen van tabellen en grafieken, nu is dat teruggevallen naar 45%”.

Bij kaarten en plannen is er zelfs een terugval van 57 naar 46%.

Tijd dat het onderwijs en de politiek naar oorzaken gaan zoeken, zonder zich te storen aan allerlei politiek correcte axioma’s, ideologische denkbeelden en dergelijke. Maar veel vertrouwen heb ik niet in het onderzoek, want laat nu juist onderwijs en politiek de meest politiek-correcte wereldjes zijn in dit landje. Wil Vlaanderen zijn vooraanstaande positie inzake opleiding en vorming niet kwijtspelen, dan zou het nochtans best oog hebben – zonder oogkleppen dus – voor deze vrij alarmerende evolutie. 

Twee verschillende politieke culturen

Dat dit land, België steeds kunstmatiger wordt, is een stelling die wij al lang verdedigen.  Dit land heeft twee politieke culturen, twee democratieën, en de tragiek van dit hopeloos ingewikkelde federale land bestaat hierin dat de demografische meerderheid haar meerderheid kwijtgespeeld is en decennialang gegijzeld wordt door een minderheid. En dat de Vlaamse partijen, die het beleid uitmaken, er zelfs niet in slagen – ondanks hun meerderheid – om hierin verandering te brengen.

Een volledig geblokkeerde democratie met andere woorden.

Commentatoren die de politiek in België volgen, soms vanop afstand, komen steeds meer tot hetzelfde punt: geef ruimte aan de twee democratieën om zichzelf te ontwikkelen. Voorzie je die ruimte niet, dan wordt de toekomst van de federale structuur zodanig zwaar belast, dat België dit niet zal overleven.

Ralf Falter, in een vorig leven journalist van De Standaard, heeft onlangs een boek gepubliceerd over de Belgische politieke geschiedenis. Daarin kunnen we letterlijk lezen: “Maar de politieke kloof blijft natuurlijk gigantisch groot. Dat zijn twee erg verschillende politieke markten. De Zwitsers hebben dat opgelost door extreem te decentraliseren. Als wij het in België willen oplossen, zullen we dat ook moeten doen” (De Standaard, 24.04.2012, “België, een geschiedenis zonder land”, De Bezige Bij, Antwerpen, 461 bladzijden). 

Over het regeerakkoord dat een écht relanceplan zou zijn…

U heeft het misschien inderdaad ook gelezen, maar volgens SP.A-voorzitter Tobback heeft de federale regering geen relanceplan van doen, want het regeerakkoord op zich is dat al. Wij zijn met andere woorden voldoende uitgerust om de crisis aan te pakken. Welke crisis trouwens?

Rik Van Cauwelaert in Knack is bijzonder scherp voor de kersverse SP.A-voorzitter: “Als Bruno Tobback zegt dat er geen relanceplan nodig is (…), dan heeft hij niet goed gekeken naar de situatie in Wallonië. Het Waalse Gewest zit opgescheept met een primair deficit (de ontvangsten min de uitgaven zonder rentelasten) van ruim 6,2 miljard euro. In 2006 stond het nog op 1,7 miljard euro. Het Waalse tekort weegt zwaar op de federale cijfers. Zonder een door de federale regering gestuurde relance raakt Wallonië hier nooit uit”.

Men schiet ook met scherp op de officiële werkloosheidscijfers: Volgens de RVA daalde de werkloosheid in 2011 met 3,8% ten opzichte van 2010. De werkloosheid slaat op 420.000. Met zo’n cijfers heb je inderdaad geen relanceplan nodig, alléén, aldus Knack, alléén kloppen de cijfers niet. De RVA gooide “gewoon een aantal groepen, zoals pas afgestuurden in wachttijd, tijdelijke, geschorste en oudere werklozen uit de statistieken”.  Eigenlijk moet men rekenen met ongeveer 1 miljoen werklozen.  

Er is ook goed nieuws uit de VSA

Uit een bericht uit de gratis krant “Metro” (24.04.2012) leer ik dat de Amerikaanse televisiezenders met de handen in het haar zitten. Steeds meer jonge mensen laten het televisiescherm voor wat het is, wat natuurlijk niet zonder gevolgen is op de advertentie-inkomsten.

Omdat alle zenders met hetzelfde fenomeen te kampen hebben, zou er nu sprake zijn van een heuse trend. “De Amerikaanse kijker zapt niet weg, hij zet zijn tv gewoon uit. In plaats daarvan zetten mensen een dvd op, of gaan ze andere dingen doen”.

Opmerkelijk en positief – mijn persoonlijke inschatting natuurlijk – is dat de meest aantrekkelijke doelgroep voor televisie, de 18- tot 49-jarigen, de televisie het vaakst voor bekeken houdt. “Zenders Fox en ABC noteerden dalingen van 20 en 21%”. 

Begroting van buffers en one shots

In verschillende magazines en kranten wordt zeer kritisch gedaan over het begrotingsbeleid van deze regering. Er is sowieso al weinig politieke samenhang in deze coalitie van bric-à-brac, en dat vertaalt zich natuurlijk in het getalm en in de vele proefballonnen, die al voor de krokusvakantie werden opgelaten, aldus Knack (14.03.2012).

Uiteindelijk, om het globale tekort binnen de Europese norm van 2,8% te houden, moest Di Rupo op zoek naar 2,5 miljard euro. Het werden uiteindelijk 119 kleinere ingrepen. Hierin zit een hocuspocus van enkele buffers, zodat men eventueel in juli nog bijkomende lasten of heffingen kan invoeren.

De pers is scherp omdat “de controletabellen tonen dat minstens 2/3^de van de maatregelen one shots of andere meevallers zijn: de terugbetaling van toelagen door bpost (289 miljoen euro), een vooruitgeschoven heffing op levensverzekeringen (200 miljoen) en een ook al vooruitgeschoven inning van de bankenbijdragen voor het waarborgfonds voor spaarboekjes (110 miljoen euro) en een lagere rentelast (90 miljoen euro)”.

Zit dus nog in de pijplijn voor de maand juni-juli: een eventuele heffing op het pensioensparen dat 210 miljoen euro zou moeten opbrengen. Wie dat zal betalen, is de verzekeringssector, wat het ergste doet vrezen voor de consument, de uiteindelijk laatste schakel in de verzekeringsketen.

Ondertussen zit de Belgische overheidsschuld op ongeveer 100% van het bbp. De mogelijke gevolgen van de staatswaarborg van 57 miljard euro voor Dexia Holding is dan nog niet eens meegerekend. Ja, voorwaar, aan de einder gloort de zon. Voor wie heel goed kijkt, tenminste.  

Dreiging piraterij kost België 30 miljoen euro per jaar

Uit cijfers van het Internationaal Maritiem Bureau (IMB) viel een tijd geleden af te lezen dat het aantal aanvallen van piraten op zee in 2011 gestegen was. Zo werden in de eerste negen maanden 352 schepen aangevallen, een stijging van 22%. 199 van die aanvallen waren het werk van Somalische piraten, een verdubbeling ten opzichte van 2010.

Ik vroeg minister van Economie en Noordzee, Johan Vande Lanotte (SP.A), naar cijfers voor schepen die onder Belgische vlag varen. Uit zijn antwoord valt af te leiden dat er in 2007-2011 één schip, de steenstorter “Pompei” gekaapt werd, en verder 2 incidenten werden gemeld met schepen onder Belgische vlag.

Opmerkelijk is de jaarlijkse meerkost van de dreiging van piraterij voor de Belgische schepen: men raamt die meerkost op ongeveer 30 miljoen euro! 50% van de kosten zijn toe te schrijven aan bijkomende brandstofkosten om sneller te varen en te navigeren. 30% ongeveer wordt besteed aan bijkomende verzekeringspremies en 20% voor bijkomende passieve beschermingsmaatregelen aan boord.