Het aantal actieve Belgen blijft erg laag, zeker als men dat bekijkt in Europees perspectief. Slechts 62% van de actieve bevolking is aan het werk, lager dus dan het Europees gemiddelde. En – het is een constante in alle studies, het wordt vervelend, maar we blijven het herhalen – er zijn enorme verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië.
In de gehele Europese Unie wordt de doelstelling van 70% niet gehaald, dat blijkt vooreerst zeer duidelijk. In België – we verwijzen graag naar de cijfers op www.werk.belgie.be – is de werkzaamheidsgraad nog lager en ligt het met 62% een stuk lager dan het Europese gemiddelde van 65,4%.
Vlaanderen doet het beter met een werkzaamheidsgraad van 66,1%, Brussel en Wallonië hinken ondanks decennialange subsidiestromen van Vlaanderen en Europa naar Franstalig België, nog steeds ernstig achterop met een cijfer van 54,8% en 57%. Opvallend is de hoge werkloosheidsgraad in Franstalig België en Brussel.
Deze cijfers – op een Belgische webstek – zijn niet meer of niet minder te zien als overtuigende argumenten om eindelijk het arbeidsmarktbeleid te splitsen. Maar te vrezen valt dat Leterme zelfs hier niet in slaagt. Zo wordt Vlaanderen in een neerwaartse beweging met Wallonië en Brussel meegezogen. En we moeten er niet aan denken wat de toekomst brengt: de economische recessie staat voor de deur.
maandag 3 november 2008
maandag 27 oktober 2008
Herfstreces
De regelmatige lezers zullen het opgemerkt hebben: deze morgen géén commentaar op deze webstek. Het is parlementair herfstreces en ik maak van de gelegenheid gebruik om de Nieuwsbrief te hernieuwen en ook nieuwe dossiers te analyseren en van commentaar te voorzien. Me voor te bereiden op de komende weken zeg maar. U zult het dus enkele dagen zonder commentaar op de webstek moeten stellen.
Geen getreur, vanaf maandag ben ik er terug. Met nieuwe commentaarstukken en met een vernieuwde Nieuwsbrief.
Geen getreur, vanaf maandag ben ik er terug. Met nieuwe commentaarstukken en met een vernieuwde Nieuwsbrief.
vrijdag 24 oktober 2008
Harde aanpak jongeren
Het is de eerste keer niet en het zal voorzeker ook de laatste keer niet dat hier gewezen wordt op de zware agressie en geweld door allochtone, meestal Noord-Afrikaanse, jongeren in onze stadsbuurten. Totaal onaanvaardbare agressie, maar nochtans wel het soort criminaliteit waar ‘onze’ overheid met een grote bocht rond loopt. Uit schrik voor een pak slaag misschien?
In Antwerpen zat het er vorige week donderdag bijvoorbeeld weer bovenarms op. Een buschauffeur werd er bewusteloos geslagen. “Mijn raampje stond op een spleetje. Plots zag ik dat die twee het raampje verder openschoven. Ik probeerde het nog snel terug dicht te duwen, maar dat lukte niet. De twee jongeren sloegen me daarna zomaar volop op het hoofd. Van dan af weet ik niets meer” (Het Laatste Nieuws, 18.10.2008).
De overheid is aan de lopende band aan het wijken voor dit allochtoon geweld. Dezelfde chauffeur vraagt zich af: “Ik begrijp dit niet. Kunnen we in Antwerpen dan niet meer met ons raampje open rijden? Hebben die daders dan helemaal geen normbesef meer? Gaan we terug leven als beesten en de wet van de sterkste toepassen? Ik hoop dat ze de daders snel vatten en het gerecht zijn werk doet”. Vooral op de laatste zou ik niet te veel rekenen….
Dat het ook anders kan, leert ons Nederland. Drie steden hebben besloten hard op te treden tegen jongeren die overlast veroorzaken. De linkse politicus Thom de Graaf van Nijmegen heeft het over “intimidatie, vernielingen, brandstichtingen, geweldpleging, agressie tegen politie en bewaking van mensen die onduidelijke inkomsten hebben en zich snel verplaatsen in dure of huurauto’s” (NRC Handelsblad, 09.10.2008). De politie van Gouda is niet minder duidelijk: “De grens is bereikt. Ik zoek naar instrumenten om af te dwingen dat deze meest Marokkaans-Nederlandse jochies, en in het verlengde daarvan hun ouders, zich voegen naar de Goudse normen”. De gemeente Dordrecht heeft besloten een groot gebied in het centrum aan te wijzen waar het verblijfsontezeggingen kan opleggen. Burgemeester en wethouders hebben deze maatregele genomen om overlast door alcohol- en drugsgebruik terug te dringen”.
In België durft de politieke meerderheid niet op te treden uit schrik voor racist te worden uitgemaakt. Hetzelfde verwijt dat deze meerderheid jarenlang tegen ons heeft gebruikt, dreigt nu in hun gezicht uiteen te klappen. De problemen zijn namelijk niet verdwenen, ook al probeert het systeem die onder de mat te vegen. De problemen zijn niet verdwenen en er blijken geen honderd manieren te zijn om ze aan te pakken. Praten helpt in elk geval niet meer, het is nu tijd voor daden. We zijn benieuwd.
In Antwerpen zat het er vorige week donderdag bijvoorbeeld weer bovenarms op. Een buschauffeur werd er bewusteloos geslagen. “Mijn raampje stond op een spleetje. Plots zag ik dat die twee het raampje verder openschoven. Ik probeerde het nog snel terug dicht te duwen, maar dat lukte niet. De twee jongeren sloegen me daarna zomaar volop op het hoofd. Van dan af weet ik niets meer” (Het Laatste Nieuws, 18.10.2008).
De overheid is aan de lopende band aan het wijken voor dit allochtoon geweld. Dezelfde chauffeur vraagt zich af: “Ik begrijp dit niet. Kunnen we in Antwerpen dan niet meer met ons raampje open rijden? Hebben die daders dan helemaal geen normbesef meer? Gaan we terug leven als beesten en de wet van de sterkste toepassen? Ik hoop dat ze de daders snel vatten en het gerecht zijn werk doet”. Vooral op de laatste zou ik niet te veel rekenen….
Dat het ook anders kan, leert ons Nederland. Drie steden hebben besloten hard op te treden tegen jongeren die overlast veroorzaken. De linkse politicus Thom de Graaf van Nijmegen heeft het over “intimidatie, vernielingen, brandstichtingen, geweldpleging, agressie tegen politie en bewaking van mensen die onduidelijke inkomsten hebben en zich snel verplaatsen in dure of huurauto’s” (NRC Handelsblad, 09.10.2008). De politie van Gouda is niet minder duidelijk: “De grens is bereikt. Ik zoek naar instrumenten om af te dwingen dat deze meest Marokkaans-Nederlandse jochies, en in het verlengde daarvan hun ouders, zich voegen naar de Goudse normen”. De gemeente Dordrecht heeft besloten een groot gebied in het centrum aan te wijzen waar het verblijfsontezeggingen kan opleggen. Burgemeester en wethouders hebben deze maatregele genomen om overlast door alcohol- en drugsgebruik terug te dringen”.
In België durft de politieke meerderheid niet op te treden uit schrik voor racist te worden uitgemaakt. Hetzelfde verwijt dat deze meerderheid jarenlang tegen ons heeft gebruikt, dreigt nu in hun gezicht uiteen te klappen. De problemen zijn namelijk niet verdwenen, ook al probeert het systeem die onder de mat te vegen. De problemen zijn niet verdwenen en er blijken geen honderd manieren te zijn om ze aan te pakken. Praten helpt in elk geval niet meer, het is nu tijd voor daden. We zijn benieuwd.
donderdag 23 oktober 2008
Stop de politieke benoemingen!
De regering-Leterme gaat er prat op dat in de huidige financiële en bancaire crisis goed bestuurd wordt. Het tegendeel is echter waar. Tot op heden heeft de regering enkel achter de feiten aangelopen. Om de financiële crisis echt aan te pakken zijn structurele maatregelen nodig die voldoende kordaat zijn om het vertrouwen van spaarders en beleggers te herstellen.
Het optrekken van de minimumgarantie voor spaarboekjes tot 100.000 euro is een goed begin voor de kleine spaarder maar is geen afdoende oplossing om het vertrouwen van spaarders in de financiële instellingen te herstellen.
Een van de zaken die telkens opvallen, is de sterke, veel te sterke verwevenheid met de politieke wereld. Zo had de christelijke arbeidersbeweging haar eigen bank, Bacob, later Dexia geworden. Met alle mogelijke politieke creaturen in de bestuursorganen. Dit is al lang niet meer van deze tijd. Banken en verzekeringsmaatschappijen hebben technisch goed onderlegde bestuurders nodig, mensen die de markt en de marktspelers goed kennen, die het beroep van bankier of verzekeringsmakelaar onder de knie hebben en die dus in de eerste plaats geïnteresseerd zijn in het product of het productengamma dat wordt aangeboden.
Dat is dus iets heel anders dan de graaicultuur die decennialang in veel Belgische bedrijven de officiële bedrijfslijn was. Maar wie denkt dat de groeiende concurrentie – door de globalisering van de economie en de financiële markten – en de financiële crisis de Belgische politici van de systeempartijen tot andere gedachten zouden brengen, bergt zijn illusies best onmiddellijk weer op. Het volstaat een blik te werpen op de bestuursmandaten bij Ethias – het verzekeringsbedrijf waar wij allemaal samen laatst 1,5 miljard euro in hebben gepompt. Het bestuur bestaat er uit 41 mandaten, waarvan 10 mandatarissen van CD&V (Gielens, de Fauw, Foubert, Geeraerts, Grillaert, Marcel Hendrickx, Laloo, Vercamer, Layreys, Wellens), 9 van PS-signatuur (waaronder Thielemans, Dehousse, Demeyer, Istasse), Open VLD heeft 7 ingevulde mandaten (Bart Tommelein, Adriaensen, Lavigne, Asselman, Bungeneers, Yannick De Clercq). MR tenslotte heeft 6 bestuursleden (waaronder Daniël Bacquelaine, Cornet, de Coster-Auchau, Borsus), SP.A 5 mandaten (Karel Geys, Steve Stevaert, De Haes, Karin Temmerman, Van de Wynckel) en CdH tenslotte 4 postjes (André Antoine, Grafé, Collin om de bekendste te noemen).
Het Vlaams Belang protesteerde (gisteren in het Vlaams Parlement en vandaag in de Kamer) en eiste met klem dat deze toestand van politiek benoemde besturen eindelijk totaal tot het verleden zou behoren. Het Vlaams Belang is niet vertegenwoordigd in de bestuursraden van Ehtias en wenst ook niet vertegenwoordigd te zijn. De commentaar van De Standaard als zouden “de politieke krachtverhoudingen gerespecteerd worden” in de raden van bestuur, is dus compleet uit de lucht gegrepen, toch wat Vlaams Belang betreft... Ethias moet gewoon beter worden bestuurd, en dat kan niet met politici als Stevaert aan de leiding. Stop dus eindelijk de politieke benoemingen aan het hoofd van onze bedrijven!
Het optrekken van de minimumgarantie voor spaarboekjes tot 100.000 euro is een goed begin voor de kleine spaarder maar is geen afdoende oplossing om het vertrouwen van spaarders in de financiële instellingen te herstellen.
Een van de zaken die telkens opvallen, is de sterke, veel te sterke verwevenheid met de politieke wereld. Zo had de christelijke arbeidersbeweging haar eigen bank, Bacob, later Dexia geworden. Met alle mogelijke politieke creaturen in de bestuursorganen. Dit is al lang niet meer van deze tijd. Banken en verzekeringsmaatschappijen hebben technisch goed onderlegde bestuurders nodig, mensen die de markt en de marktspelers goed kennen, die het beroep van bankier of verzekeringsmakelaar onder de knie hebben en die dus in de eerste plaats geïnteresseerd zijn in het product of het productengamma dat wordt aangeboden.
Dat is dus iets heel anders dan de graaicultuur die decennialang in veel Belgische bedrijven de officiële bedrijfslijn was. Maar wie denkt dat de groeiende concurrentie – door de globalisering van de economie en de financiële markten – en de financiële crisis de Belgische politici van de systeempartijen tot andere gedachten zouden brengen, bergt zijn illusies best onmiddellijk weer op. Het volstaat een blik te werpen op de bestuursmandaten bij Ethias – het verzekeringsbedrijf waar wij allemaal samen laatst 1,5 miljard euro in hebben gepompt. Het bestuur bestaat er uit 41 mandaten, waarvan 10 mandatarissen van CD&V (Gielens, de Fauw, Foubert, Geeraerts, Grillaert, Marcel Hendrickx, Laloo, Vercamer, Layreys, Wellens), 9 van PS-signatuur (waaronder Thielemans, Dehousse, Demeyer, Istasse), Open VLD heeft 7 ingevulde mandaten (Bart Tommelein, Adriaensen, Lavigne, Asselman, Bungeneers, Yannick De Clercq). MR tenslotte heeft 6 bestuursleden (waaronder Daniël Bacquelaine, Cornet, de Coster-Auchau, Borsus), SP.A 5 mandaten (Karel Geys, Steve Stevaert, De Haes, Karin Temmerman, Van de Wynckel) en CdH tenslotte 4 postjes (André Antoine, Grafé, Collin om de bekendste te noemen).
Het Vlaams Belang protesteerde (gisteren in het Vlaams Parlement en vandaag in de Kamer) en eiste met klem dat deze toestand van politiek benoemde besturen eindelijk totaal tot het verleden zou behoren. Het Vlaams Belang is niet vertegenwoordigd in de bestuursraden van Ehtias en wenst ook niet vertegenwoordigd te zijn. De commentaar van De Standaard als zouden “de politieke krachtverhoudingen gerespecteerd worden” in de raden van bestuur, is dus compleet uit de lucht gegrepen, toch wat Vlaams Belang betreft... Ethias moet gewoon beter worden bestuurd, en dat kan niet met politici als Stevaert aan de leiding. Stop dus eindelijk de politieke benoemingen aan het hoofd van onze bedrijven!
woensdag 22 oktober 2008
Het is 5 voor 12...
Gisteren waren ze met meer dan 1.000 naar Leuven gekomen, de Vlaamse ondernemers van VOKA, om onder andere van hun voorzitter de economische en politieke uitdagingen voor de Vlaamse ondernemerswereld voor de komende jaren te vernemen. Het moet gezegd: de vele ondernemers – een recordopkomst – en onze ruime delegatie van VB-mandatarissen met voorzitter Valkeniers kregen duidelijke woorden: De droom om van Vlaanderen een Europese topregio te maken in de lijstje van 5 absolute topregio’s tegen 2020 mag geen illusie blijken”, aldus Vandeurzen.
Wie zich wil meten met de besten, moet meer specialiseren, ingrijpend veranderen en voluit durven gaan. Voorzitter Vandeurzen wil van Vlaanderen een topregio maken middels een 3 stappensprong. Ten eerste benadrukte hij dat een economisch doorbraakprogramma absoluut noodzakelijk was, waarbij gewest, werkgevers en werknemers massaal inzetten in innovatie en ontwikkeling.
Verder riep hij op om het solidariteitssysteem te hervormen, zodat het betaalbaar en overeind blijft. Geen voortzetting van de solidariteit zonder responsabilisering. Een hervorming van de sociale zekerheid is niet mogelijk zonder regionalisering.
En tenslotte, aldus VOKA-voorzitter Vandeurzen, moet de politieke structuur van dit land eindelijk de realiteit van de economische wereld volgen. De nadruk moet komen te liggen op de regio’s en niet op de federale staat. “Met de federale structuur als het kan, zonder de federale als het moet”, besloot hij, die daarmee een duidelijk signaal aan de politieke wereld zond: waag het niet naar de kiezer te trekken zonder een grondige hertekening van dit land!
In een themadebatje probeerde VRT-journalist Van de Looverbosch tevergeefs een werkgever te laten verklaren dat een staatshervorming niet nodig was. De werkgever, van goede Waals-Brabantse huize, liet verstaan dat ook in zijn ogen een grondige staatshervorming wel degelijk nodig was. En dringend!
Dit succesrijk VOKA-congres werd afgesloten met De Vlaamse Leeuw.
Wie zich wil meten met de besten, moet meer specialiseren, ingrijpend veranderen en voluit durven gaan. Voorzitter Vandeurzen wil van Vlaanderen een topregio maken middels een 3 stappensprong. Ten eerste benadrukte hij dat een economisch doorbraakprogramma absoluut noodzakelijk was, waarbij gewest, werkgevers en werknemers massaal inzetten in innovatie en ontwikkeling.
Verder riep hij op om het solidariteitssysteem te hervormen, zodat het betaalbaar en overeind blijft. Geen voortzetting van de solidariteit zonder responsabilisering. Een hervorming van de sociale zekerheid is niet mogelijk zonder regionalisering.
En tenslotte, aldus VOKA-voorzitter Vandeurzen, moet de politieke structuur van dit land eindelijk de realiteit van de economische wereld volgen. De nadruk moet komen te liggen op de regio’s en niet op de federale staat. “Met de federale structuur als het kan, zonder de federale als het moet”, besloot hij, die daarmee een duidelijk signaal aan de politieke wereld zond: waag het niet naar de kiezer te trekken zonder een grondige hertekening van dit land!
In een themadebatje probeerde VRT-journalist Van de Looverbosch tevergeefs een werkgever te laten verklaren dat een staatshervorming niet nodig was. De werkgever, van goede Waals-Brabantse huize, liet verstaan dat ook in zijn ogen een grondige staatshervorming wel degelijk nodig was. En dringend!
Dit succesrijk VOKA-congres werd afgesloten met De Vlaamse Leeuw.
dinsdag 21 oktober 2008
Twee weekendinterviews
Het weekend biedt alvast dat voordeel dat men meestal over meer tijd beschikt om de pers aandachtiger en grondiger te lezen. Dit moeten ook de krantenredacties zelf gedacht hebben, want men krijgt op zaterdagmorgen gegarandeerd en steevast dikkere edities in handen met niet altijd even leesbare en interessante interviews.
Zo heeft de minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht (Open VLD) het in De Morgen over de financiële crisis, de begroting en uiteindelijk ook over de staatshervorming. “Als je inderdaad op 0,2% uitkomt en je neemt de huidige begroting als uitgangspunt, dan wil dat zeggen dat je nog eens 3 miljard euro zou moeten vinden. Dat is onmogelijk in de gegeven omstandigheden. Het kan enkel als de financiering van de federale en de regionale overheden wordt aangepast door een aantal bevoegdheden over te hevelen zonder extra geld (…) De logica zou zijn dat er vandaag géén extra geld naar de deelgebieden gaat”.
Waarop men – ongewild misschien, het blijft De Morgen natuurlijk – toch op het thema staatshervorming komt. En de noodzaak aan een staatshervorming voelt ook De Gucht aan: “Vroeg of laat. Het zal maar gebeuren op een moment dat er geen alternatieven meer zijn. Ik denk dat het moment van de waarheid in de loop van 2009 komt. Wallonië zal alleen meegaan in een staatshervorming als verder uitstel zou betekenen dat ze in een federale begroting meer te verliezen dan te winnen hebben. Dat moment nadert, als de economische crisis blijft duren”. Waarmee de liberale politicus eigenlijk toegeeft dat in België geen fundamentele aanpak meer mogelijk is zonder grondige, zeer grondige institutionele hervormingen.
Ook over Lijst Dedecker heeft de minister zo zijn eigen mening: “We zitten in een tijdsgewricht waarin populistische partijen het niet slecht doen, althans volgens peilingen. Ik bekijk dat met een zeker afgrijzen, net zoals het feit dat sommige media een bepaalde populistische partij op een bijzonder pamperachtige manier behandelen omdat ze denken dat die partij het VB zal opeten (laat stilte vallen). U zet dat er wel zo letterlijk in, hé.”
Het interview met De Gucht biedt een aantal interessante en provocerende stellingen, wat niet kan gezegd worden van het matte interview met premier Yves Leterme in De Standaard. Hij pleit er bijvoorbeeld opnieuw voor meer toezicht op de banken, want het managment heeft op veel vlakken gefaald: “Wat in dit (Fortis) dossier opvalt, is de onzichtbaarheid van de bankiers”. Tezelfdertijd echter moet hij nog steeds niet weten van een parlementaire onderzoekscommissie…wie kan dat aan elkaar knopen?
We leren alvast – en ook uit de vernieuwde belangstelling van het FDF voor het gebied rond Voeren – dat de staatshervorming een maat voor niets wordt. Tenzij de financiële en economische crisis voortduurt.
Zo heeft de minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht (Open VLD) het in De Morgen over de financiële crisis, de begroting en uiteindelijk ook over de staatshervorming. “Als je inderdaad op 0,2% uitkomt en je neemt de huidige begroting als uitgangspunt, dan wil dat zeggen dat je nog eens 3 miljard euro zou moeten vinden. Dat is onmogelijk in de gegeven omstandigheden. Het kan enkel als de financiering van de federale en de regionale overheden wordt aangepast door een aantal bevoegdheden over te hevelen zonder extra geld (…) De logica zou zijn dat er vandaag géén extra geld naar de deelgebieden gaat”.
Waarop men – ongewild misschien, het blijft De Morgen natuurlijk – toch op het thema staatshervorming komt. En de noodzaak aan een staatshervorming voelt ook De Gucht aan: “Vroeg of laat. Het zal maar gebeuren op een moment dat er geen alternatieven meer zijn. Ik denk dat het moment van de waarheid in de loop van 2009 komt. Wallonië zal alleen meegaan in een staatshervorming als verder uitstel zou betekenen dat ze in een federale begroting meer te verliezen dan te winnen hebben. Dat moment nadert, als de economische crisis blijft duren”. Waarmee de liberale politicus eigenlijk toegeeft dat in België geen fundamentele aanpak meer mogelijk is zonder grondige, zeer grondige institutionele hervormingen.
Ook over Lijst Dedecker heeft de minister zo zijn eigen mening: “We zitten in een tijdsgewricht waarin populistische partijen het niet slecht doen, althans volgens peilingen. Ik bekijk dat met een zeker afgrijzen, net zoals het feit dat sommige media een bepaalde populistische partij op een bijzonder pamperachtige manier behandelen omdat ze denken dat die partij het VB zal opeten (laat stilte vallen). U zet dat er wel zo letterlijk in, hé.”
Het interview met De Gucht biedt een aantal interessante en provocerende stellingen, wat niet kan gezegd worden van het matte interview met premier Yves Leterme in De Standaard. Hij pleit er bijvoorbeeld opnieuw voor meer toezicht op de banken, want het managment heeft op veel vlakken gefaald: “Wat in dit (Fortis) dossier opvalt, is de onzichtbaarheid van de bankiers”. Tezelfdertijd echter moet hij nog steeds niet weten van een parlementaire onderzoekscommissie…wie kan dat aan elkaar knopen?
We leren alvast – en ook uit de vernieuwde belangstelling van het FDF voor het gebied rond Voeren – dat de staatshervorming een maat voor niets wordt. Tenzij de financiële en economische crisis voortduurt.
maandag 20 oktober 2008
Financiële crisis nog niet voorbij
Hebben de verschillende Europese lidstaten – met hier eens minder, daar weer meer succes – gepoogd in de afgelopen weken antwoorden te vinden op de crisis van de financiële markten, dan wordt steeds duidelijker dat de crisis zeker nog niet voorbij is, integendeel. Niet alles is geregeld. Zo geraakt men het op Europees vlak blijkbaar niet eens over een Europees controleorganisme dat in de toekomst sneller rood licht zou kunnen geven.
Door de internationale verweving van zoveel banken – ook bij ons – valt vooreerst te verwachten dat er nog een aantal lijken uit de kast zullen vallen. En een tweede gevaar voor de financiële markten bestaat hierin dat door de economische recessie of het gevaar op recessie meer bedrijven over kop gaan en hun kredieten niet meer kunnen afbetalen, waardoor opnieuw banken in de moeilijkheden komen. Gelooft u nog in een markt die zichzelf reguleert? Gelooft u nog in zogenaamde onzichtbare hand, deze (liberale) deus ex machina die ervoor zorgt dat alles piekfijn blijft verlopen? Ook het liberalisme lijkt zijn grenzen bereikt te hebben.
Als men de weekendkranten doorneemt, komt men in elk geval tot de stellige overtuiging dat het nog niet voorbij is. Vorige week gingen er op 2 dagen tijd in ons land alleen al meer dan 1.400 jobs verloren, en dat bij gerenommeerde bedrijven als Janssen Pharmaceutica, Agfa-Gevaert, Nyrstar.
De kredietcrisis kost de VSA alleen al ruim 165.000 jobs. Uit De Morgen (18.10.2008) leert men dat het consumentenvertrouwen crasht en ook de bouwsector in Amerika aan het kelderen is. De Franse spaarbank Caisse D’Epargne heeft 600 miljoen euro verloren in risicovolle beleggingen. In enkele kranten wordt zelfs de vraag gesteld of Zwitserland niet stilaan het nieuwe IJsland aan het worden is: het vertrouwen in het financieel systeem is er namelijk zwaar aangetast. Het IMF (Internationaal Monetair Fonds) tenslotte vreest dat de afschrijvingen en verliezen wel eens zouden kunnen oplopen tot 1.400 miljard dollar. En nog tijdens het weekend werd ING in Nederland ‘gered’ met een subsidie van 10 miljard euro.
Als uitsmijter tenslotte, dit bericht uit Het Laatste Nieuws (18.10.2008). De Belgische overheid stelt zich garant tot 100.000 euro per rekening voor de spaartegoeden op de Belgische banken. Op de vraag of er voldoende geld is om die bescherming uit te voeren, antwoordt de krant: “Neen. Want het Beschermingfonds voor Deposito’s en Financiële Instrumenten heeft slechts 900 miljoen euro in kas, terwijl de Belgen op hun spaarrekeningen alleen al 144 miljard euro hebben staan”. Met andere woorden: ook deze garantie is alleen op “vertrouwen” gebaseerd en niet op een reële bescherming. Het is maar dat u het weet.
Door de internationale verweving van zoveel banken – ook bij ons – valt vooreerst te verwachten dat er nog een aantal lijken uit de kast zullen vallen. En een tweede gevaar voor de financiële markten bestaat hierin dat door de economische recessie of het gevaar op recessie meer bedrijven over kop gaan en hun kredieten niet meer kunnen afbetalen, waardoor opnieuw banken in de moeilijkheden komen. Gelooft u nog in een markt die zichzelf reguleert? Gelooft u nog in zogenaamde onzichtbare hand, deze (liberale) deus ex machina die ervoor zorgt dat alles piekfijn blijft verlopen? Ook het liberalisme lijkt zijn grenzen bereikt te hebben.
Als men de weekendkranten doorneemt, komt men in elk geval tot de stellige overtuiging dat het nog niet voorbij is. Vorige week gingen er op 2 dagen tijd in ons land alleen al meer dan 1.400 jobs verloren, en dat bij gerenommeerde bedrijven als Janssen Pharmaceutica, Agfa-Gevaert, Nyrstar.
De kredietcrisis kost de VSA alleen al ruim 165.000 jobs. Uit De Morgen (18.10.2008) leert men dat het consumentenvertrouwen crasht en ook de bouwsector in Amerika aan het kelderen is. De Franse spaarbank Caisse D’Epargne heeft 600 miljoen euro verloren in risicovolle beleggingen. In enkele kranten wordt zelfs de vraag gesteld of Zwitserland niet stilaan het nieuwe IJsland aan het worden is: het vertrouwen in het financieel systeem is er namelijk zwaar aangetast. Het IMF (Internationaal Monetair Fonds) tenslotte vreest dat de afschrijvingen en verliezen wel eens zouden kunnen oplopen tot 1.400 miljard dollar. En nog tijdens het weekend werd ING in Nederland ‘gered’ met een subsidie van 10 miljard euro.
Als uitsmijter tenslotte, dit bericht uit Het Laatste Nieuws (18.10.2008). De Belgische overheid stelt zich garant tot 100.000 euro per rekening voor de spaartegoeden op de Belgische banken. Op de vraag of er voldoende geld is om die bescherming uit te voeren, antwoordt de krant: “Neen. Want het Beschermingfonds voor Deposito’s en Financiële Instrumenten heeft slechts 900 miljoen euro in kas, terwijl de Belgen op hun spaarrekeningen alleen al 144 miljard euro hebben staan”. Met andere woorden: ook deze garantie is alleen op “vertrouwen” gebaseerd en niet op een reële bescherming. Het is maar dat u het weet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
